എന്റെ സുഹൃത്ത് - റിയേഷ് പി ജെ

ഇവനെ ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് പരിച്ചയപെടുതുന്നത് ഒരു കവി ആയിട്ടാ .......... ക്ഷമികണം പറഞ്ഞതു കൂടി പോയെകില്‍................ അവന്റെ കവിത കഴിയട്ടെ എന്നിട്ട് ബാക്കി ഞാന്‍ പറയാം....................... കാലങ്ങള്‍ നിമിഷങ്ങളായി .... എന്‍ ബാല്യം തിന്നു തീര്ത്തു എന്റെ കൌമാരമേ എന്റെ ബാല്യമേ .... നിന്നെ ഓര്ത്തു ഞാന്‍ വിലപിക്കുന്നു സ്വപനങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് എന്റെ ഭൂതകാലം ഭാവിയിന്‍ ചിന്തകള്‍ ഇന്നു എന്‍ നൊമ്പരം ജീവിത ഭാരങ്ങള്‍ ഇന്നെന്‍ ചിന്തകള്‍ നരകമീ മണലാരണ്യം ഈ നല്ല കാലങ്ങള്‍ തിന്നു തീര്‍ക്കും അമ്മതന്‍ സ്നേഹവും നാടിന്‍റെ കുളിരും ഒരികളും വിട്ടു അങ്ങ് പോകരുതേ ഒരു നല്ല മാന്യനായി തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ മുഖം തിരിച്ചു പോവല്ലേ എന്‍ കുട്ടുകാരെ ദൈവമേ ജീവിതം എന്തൊരു സുന്ദരം ജീവിത മാനങ്ങള്‍ എന്നും വിവിധം തിരിച്ചു തരിക എന്‍ ബാല്യം ദൈവമേ എന്‍ ആത്മ അഭിലാഷങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തിടാതെ ഈ കവിത അവന്‍ എഴുതാന്‍ കാരണം ഉണ്ട് അവന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ ഇല്ല അങ്ങ് ഗള്‍ഫില്‍ ആണ് .... ഇത്രയും തിരകിനിടയില്‍ കവിത എഴുതാന്‍ മനസ് കാണിച്ച എന്റെ സുഹുര്തിനു നന്ദി..... ഈ കവിതയ്ക്ക് ആള്‍ ഒരു ആമുഖം കൊടുത്തിടുണ്ട്‌ ഞാന്‍ അത് വിട്ടു പോയി ....... "ബാല്യവും കൌമാരവും വിട്ടു ......... യവ്വനത്തിലൊട്ടു പ്രവേശിച്ച്‌ ........ ജീവിത ഭാരവും ജീവിത സാഹജര്യങ്ങള്‍ .......... മാറി ജീവിക്കുന്ന ................. മരുഭൂമിയില്ലെ...എന്റെ യുവ സുഹൃത്തുകള്ക് വേണ്ടി " പാവം പാവം രാജകുമാരന്‍ ....................റിയേഷ് പി. ജെ.

എന്റെ കവിത

മറ്റാരും കാണാതെ ഞാന്‍ എഴുതിയ എന്റെ കവിതകള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ പ്രദര്‍ശനം ചെയ്യാന്‍ ഞാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു. . . . കവിത എഴുതാത്തവര്‍ ആരും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു കാരണം ജീവിതത്തിന്റെ വസന്തം ആഘോഷമാകിയവര്‍ പ്രണയിചിട്ടുണ്ടാവം അല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ എങ്ങനെ കവിത എഴുത്തും എപ്പോഴും പ്രിയസഖി കൂടെ ഇരിക്കാന്‍ കൊതിച്ചപോള്‍ അറിയാതെ അവളകായ് എന്നില്‍ നിന്നു വന്ന ഇരടികള്‍ കവിതയായി നിര്‍ഗളിച്ചപോള്‍ അതൊരു മഹാ അപരാധമായി പോയി എന്ന് പറഞ്ഞ എന്റെ മാനസേ നിന്റെ മുന്‍പില്‍ എഴുതുന്നു ഈ പ്രേമമാല്യം